Azjatycki przemysł tekstylny: Sektor zaostrza konkurencję w ramach wojny handlowej

Podczas gdy wyniki finansowe za lata 2024-2025 wskazują na spowolnienie konsumpcji w kilku krajach azjatyckich, szczególnie w przypadku koncernów dóbr luksusowych, takich jak LVMH, globalny sektor tekstylny nadal pokłada nadzieję w tym regionie. Wskaźniki z pierwszej połowy 2025 roku potwierdzają kluczową rolę Azji w globalnych łańcuchach wartości.

Rosnący eksport, dostosowania strukturalne, presja na marże, reformy prawne i strategie częściowej relokacji – to wszystko sprawia, że Azja pozostaje strategicznym filarem międzynarodowej produkcji tekstyliów.

Relacje wewnętrzne zmieniają się jednak ze względu na rosnącą konkurencję między głównymi krajami produkującymi.

Chiny: stabilna pozycja lidera pod presją

Jako niekwestionowany lider globalnego przemysłu tekstylnego, Chiny wyeksportowały w pierwszej połowie 2025 roku tekstylia i odzież o wartości 143,977 mld dolarów, według danych chińskiej służby celnej. Potwierdza to silną pozycję eksportową, pomimo pogorszenia koniunktury wewnętrznej i słabej konsumpcji krajowej.

Wynika to z kilku czynników, takich jak: silnie zintegrowany łańcuch dostaw, możliwości logistyczne i szybkie dostosowanie się do wymogów identyfikowalności i zrównoważonego rozwoju stawianych przez zachodnich zleceniodawców.

Mówiąc inaczej, Chiny kompensują osłabienie wewnętrzne bardziej agresywną strategią eksportową, jednocześnie dostosowując się do nowych międzynarodowych standardów, zwłaszcza w zakresie ESG.

W obliczu rosnących kosztów i regulacji, niektóre chińskie firmy zaczynają przenosić swoje jednostki do innych regionów kraju lub zlecać produkcję partnerom w Azji Południowo-Wschodniej.

Indie: lokalny dynamizm i dyplomacja handlowa

W Indiach wzrost popytu w Ludhianie, ważnym ośrodku przemysłu tekstylnego, odzwierciedla stopniowe ożywienie konsumpcji krajowej, napędzane efektem powyborczym i stabilniejszymi perspektywami makroekonomicznymi. Ceny przędz bawełnianych rosną, co sygnalizuje ożywienie działalności przemysłowej, jak donosi Times of India.

Ale prawdziwą dźwignią rozwoju może okazać się polityka rządowa. Projekt Ministerstwa Tekstyliów „ocena przedsiębiorstw tekstylnych w celu ułatwienia dostępu do kredytów”, o którym donosił Business Standard, wpisuje się w logikę strukturyzacji sektora, mając na celu wzmocnienie zdolności kredytowej i atrakcyjności dla inwestorów.

Jednocześnie układ o wolnym handlu między Indiami a EFTA, obowiązujący od 1 października 2025 roku, stanowi ważną dźwignię geoekonomiczną. Pozwala on Indiom na dywersyfikację rynków zbytu w stosunku do chińskiej konkurencji, szczególnie poprzez koncentrację na rynkach szwajcarskim i norweskim.

Wszystkie te inicjatywy wpisują się w szerszą strategię, której celem jest uczynienie z Indii wiarygodnej alternatywy dla Chin w globalnym łańcuchu dostaw.

Japonia: dojrzały, ale kluczowy rynek

Japonia potwierdza swój status strategicznego rynku o wysokiej wartości dodanej dla azjatyckich eksporterów. Z importem odzieży o wartości 12,1 mld dolarów w ciągu pierwszych sześciu miesięcy 2025 roku (wzrost o 6,8%), popyt pozostaje stabilny, pomimo ogólnego spowolnienia gospodarczego.

Dynamika ta opiera się na stabilnej sile nabywczej, dużym zainteresowaniu modą i bardzo niskiej produkcji krajowej, co sprawia, że kraj jest strukturalnie uzależniony od importu, głównie z Chin, Wietnamu i Bangladeszu.

Bangladesz: logistyczna wrażliwość i arbitraż

Bangladesz, drugi co do wielkości eksporter odzieży na świecie, boryka się ze znacznym wzrostem kosztów logistyki i obsługi portowej, jak donosi BGMEA. Te napięcia, w połączeniu z rosnącą presją marek na ceny zakupu, zmniejszają konkurencyjność kraju.

Może to skłonić niektóre marki do przeniesienia produkcji do Azji Południowo-Wschodniej (Wietnam, Indonezja, Kambodża), a nawet do Afryki Wschodniej lub bliżej Europy (nearshoring).

Pomimo tych wyzwań, kraj nadal ma przewagę konkurencyjną w zakresie kosztów pracy oraz prowadzi aktywną politykę modernizacji infrastruktury.

Czas jednak ucieka. Bangladesz musi przyspieszyć modernizację i transformację ESG, aby uniknąć marginalizacji przez bardziej elastycznych i mniej wrażliwych konkurentów.

Region, który nadal jest niezbędny

Połączenie tych uwarunkowań krajowych ilustruje ogólny trend, w którym Azja staje się zróżnicowaną przestrzenią gospodarczą. Każdy kraj stara się skonsolidować swoje atuty – potencjał eksportowy, zaplecze przemysłowe, dostęp do finansowania, umowy handlowe – aby utrzymać lub wzmocnić swoją pozycję w globalnym łańcuchu wartości.

Dla marek europejskich i amerykańskich nie chodzi już o wybór Azji jako bloku, ale o zbudowanie dynamicznego portfela zaopatrzenia, który łączyłby niezawodność logistyczną, zgodność z przepisami i lokalne możliwości handlowe.

W każdym przypadku elastyczność zaopatrzenia, zdolność dostosowania się do norm ESG oraz gruntowna znajomość umów dwustronnych będą decydującymi atutami dla działów zakupów w sektorze mody i tekstyliów.

Ten artykuł został przetłumaczony na język polski przy użyciu narzędzia AI.

OR CONTINUE WITH

Asia

Azji