Badanie: tylko 18 proc. cyfrowych paszportów produktów wspiera obieg zamknięty

Mniej niż jeden na pięć cyfrowych paszportów produktów (DPP) w sektorze odzieżowym wspiera odsprzedaż, naprawę lub recykling. Tak wynika z analizy 93 wdrożeń i projektów pilotażowych, przeprowadzonej na potrzeby raportu opracowanego przez Circular Fashion News oraz La Positive Society.

Obecnie większość rozwiązań DPP koncentruje się na identyfikowalności produktów (traceability) oraz potwierdzaniu ich autentyczności. Jak dotąd ich wkład w gospodarkę o obiegu zamkniętym pozostaje jednak ograniczony. Z raportu „The State of Digital Product Passports 2026” wynika, że zaledwie 18 proc. przebadanych paszportów posiada funkcje wspierające ponowne użycie lub recykling.

Najczęściej spotykaną opcją jest naprawa

Spośród przeanalizowanych paszportów DPP 11 proc. oferuje odnośnik do opcji naprawy. Zazwyczaj jest to jednak tylko link do strony internetowej lub instrukcji, a nie konkretna usługa, którą konsument mógłby bezpośrednio zarezerwować. Odsprzedaż jest możliwa w przypadku 10 proc. paszportów. Recykling pozostaje daleko w tyle i pojawia się jedynie w około 2 proc. wdrożeń.

Drugi obieg daje najbardziej wymierne korzyści

Według autorów raportu spośród wszystkich zastosowań to właśnie odsprzedaż (resale) przynosi największą wartość dodaną. Cyfrowe paszporty produktów mogą ułatwić ponowne wystawienie artykułu na sprzedaż, zwiększając jednocześnie zaufanie kupujących. Marki takie jak Coach i Chloé oraz sieć detaliczna Target testowały już rozwiązania, które usprawniają wprowadzanie produktów do drugiego obiegu.

Może to przynieść również wymierne korzyści finansowe. Badania przeprowadzone przez Bain & Company oraz eBay szacują, że wdrożenie DPP może podwoić całkowitą wartość produktu w jego cyklu życia. Około 35 proc. tej dodatkowej wartości trafia do marek oraz platform sprzedażowych.

W przypadku recyklingu korzyści są mniej oczywiste. Za pośrednictwem DPP konsumenci mogą na przykład otrzymać wskazówki dotyczące utylizacji dostosowane do przepisów w danym kraju. Jednak dla sortowni i firm zajmujących się recyklingiem technologia ta ma mniejsze zastosowanie praktyczne – zakłady te nie są w stanie ręcznie skanować kodów QR z pojedynczych sztuk odzieży. Obecnie w usprawnianiu procesów recyklingu znacznie lepiej sprawdzają się technologie sortowania w bliskiej podczerwieni (NIR) oraz znaczniki RFID.

Prace nad regulacjami postępują

Mimo ograniczonej liczby zastosowań wspierających cyrkularność wdrażanie cyfrowych paszportów produktów w Europie postępuje. Choć pakiet upraszczający „Omnibus” złagodził wymogi unijnej dyrektywy o sprawozdawczości przedsiębiorstw w zakresie zrównoważonego rozwoju (CSRD) oraz dyrektywy w sprawie należytej staranności (CSDDD), przepisy dotyczące DPP pozostały bez zmian.

Pojawiają się także nowe regulacje w ramach rozporządzenia w sprawie ekoprojektu dla zrównoważonych produktów (ESPR). Od lipca 2026 roku duże przedsiębiorstwa będą objęte zakazem niszczenia niesprzedanej odzieży i obuwia. W tym samym miesiącu uruchomiono również rejestr DPP.

Akt delegowany dotyczący tekstyliów zostanie prawdopodobnie przyjęty w drugiej połowie 2027 roku. Zgodnie z raportem sektor odzieżowy będzie musiał w pełni dostosować się do wymogów związanych z DPP od 2029 roku.


ALBO ZALOGUJ SIĘ PRZEZ
Data
DPP
Sustainability