Drykorn świętuje 30-lecie: Marco Götz o niezależności i międzynarodowej ekspansji
Wywiad
Kiedy w 1996 roku Marco Götz zakładał w Würzburgu markę Drykorn, zaczynał od stu par czarnych wełnianych spodni i nie miał żadnego biznesplanu. Trzy dekady później produkty firmy są dostępne w ponad tysiącu salonów multibrandowych na całym świecie. Drykorn rozwinął się w pełnoprawną markę z segmentu mody współczesnej dla kobiet i mężczyzn, pozostając przy tym niezależnym przedsiębiorstwem zarządzanym przez właściciela.
Aby uczcić jubileusz, w październiku marka zaprezentowała kapsułową kolekcję „Dryconic”. Stanowi ona reinterpretację sześciu flagowych modeli z 30-letniej historii firmy – trzech damskich i trzech męskich. W kampanii promocyjnej wystąpili Nadja Auermann, Lorena Rae, DJ Hell oraz Lennon Gallagher. „Naszym celem nie jest odtwarzanie przeszłości, lecz pokazanie, że dobry design nie traci na aktualności mimo upływu czasu” – powiedział Götz w rozmowie z FashionUnited.
Jak wspomina założyciel, fundamentem dla marki Drykorn stała się dostrzeżona przez niego luka między klasyczną modą męską a progresywnym stylem widocznym w klubach i na ulicach. Pierwsze partie spodni sprzedawał osobiście, jeżdżąc do detalistów oraz pojawiając się na wydarzeniach takich jak berlińska Loveparade. „Moment, w którym pierwsze naprawdę renomowane sklepy nam zaufały i zaczęły składać powtórne zamówienia, był dla nas niezwykle ważnym sygnałem” – podkreślił.
Kluczowym motorem wzrostu jest obecnie kolekcja damska, której początki sięgają spodni zaprojektowanych na bazie męskiego kroju. „Nie traktujemy linii damskiej wyłącznie jako dodatku do mody męskiej” – zaznaczył Götz. „To silny filar naszego biznesu, w którym dostrzegamy ogromny potencjał do dalszego rozwoju”.
30 lat niezależności
Podsumowując trzy dekady działalności, Götz wskazuje na jedną decyzję, która miała dla niego szczególne znaczenie: „Postanowienie o zachowaniu niezależności i budowaniu firmy na własnych zasadach. Dało nam to swobodę podejmowania decyzji w oparciu o to, co sami uważamy za słuszne dla marki Drykorn”.
Dodał, że ta swoboda wynika z braku konieczności tłumaczenia się przed zewnętrznymi udziałowcami. „Nie musimy realizować narzuconej strategii tylko dlatego, że ktoś oczekuje określonych wyników finansowych w kolejnym kwartale” – wyjaśnił Götz. „Możemy samodzielnie decydować, gdzie chcemy inwestować, w jakim tempie się rozwijać i co jest najlepsze dla naszej marki”.
W czerwcu stanowisko współdyrektora generalnego (co-CEO) objął Marino Edelmann. W lipcu Götz powiedział FashionUnited, że zakres obowiązków nowego członka zarządu rozszerzono o obszary takie jak technologie, rozwój korporacyjny i marketing, które dołączyły do zarządzania salonami własnymi, kanałem e-commerce oraz modelami koncesyjnymi. „Po prostu nie da się zarządzać wszystkim w taki sam sposób, jak 20 czy 30 lat temu” – przyznał. „Podział obowiązków pozwala nam podejść do kolejnego etapu rozwoju firmy w bardziej skoncentrowany sposób”.
„Musimy zachować rozpoznawalny styl Drykorn”
Głównym rynkiem zagranicznym dla marki Drykorn pozostaje Europa Środkowa, jednak szczególnie dobre wyniki odnotowano w Hiszpanii i Grecji, gdzie firma zadebiutowała dwa lata temu. Założyciel dostrzega również potencjał rozwoju w Szwajcarii, Austrii i Holandii. „Nie chodzi o to, by być wszędzie, ale by być we właściwych miejscach” – podsumował.
W kurortach wypoczynkowych, takich jak Majorka czy Ibiza, klienci częściej dokonują zakupów pod wpływem impulsu, co wymaga dostosowania asortymentu. „Trzeba rozumieć lokalnego konsumenta i elastycznie reagować na jego potrzeby, nie tracąc przy tym własnej tożsamości” – zauważył Götz. Nie widzi on jednak potrzeby kopiowania narodowych stylów konkurencji z innych krajów. „Nie musimy stawać się bardziej skandynawscy czy francuscy. Musimy zachować rozpoznawalny styl Drykorn” – dodał.
Patrząc w przyszłość, założyciel ma nadzieję na dalszy rozwój międzynarodowy bez utraty unikalnego charakteru marki. „Jeśli ludzie patrzą na Drykorn i dostrzegają w nim coś wyjątkowego, coś, co nie podąża ślepo za każdym trendem, to uważam, że jest to dziedzictwo warte budowania” – podsumował.
ALBO ZALOGUJ SIĘ PRZEZ