Europejski plan na rzecz konkurencyjności pomija branżę tekstylną

W środę 4 marca 2026 roku Komisja Europejska przedstawiła ustawę o akceleracji przemysłowej (Industrial Accelerator Act, IAA). W obecności liderów z Komitetu Regionów (KR) wiceprzewodniczący wykonawczy Stéphane Séjourné zaprezentował inicjatywę, która ma fundamentalnie wzmocnić pozycję konkurencyjną UE wobec potęg takich jak Chiny.

Sektory strategiczne

Projekt ustawy ma na celu zwiększenie udziału przemysłu przetwórczego w produkcie krajowym brutto (PKB) UE z około 14 procent do 20 procent do 2035 roku. Skupia się on na przemyśle ciężkim, takim jak motoryzacja, produkcja baterii, budownictwo, chemia, stal i transport. Jak na razie, sektor tekstylny nie wydaje się być częścią tego planu.

Séjourné podkreślił, że wdrożenie IAA zależy od „strategii konkurencyjności opartej na uwarunkowaniach lokalnych”. Władze lokalne zarządzają znaczną częścią inwestycji publicznych i muszą wykorzystać swoje unikalne atuty regionalne, aby pozycjonować Europę jako innowacyjne centrum.

Aby przyspieszyć ten proces, państwa członkowskie będą zobowiązane do stworzenia w pełni cyfrowego systemu wydawania pozwoleń w celu standaryzacji procedur. Inwestycje zagraniczne przekraczające 100 milionów euro w sektorach strategicznych będą podlegać surowszym wymogom. Zagraniczne firmy posiadające duży udział w danej branży będą musiały współpracować z europejskimi partnerami, aby uzyskać dostęp do rynku. Ubieganie się o lokalne wsparcie publiczne stanie się trudniejsze ze względu na nowe minimalne wymogi dotyczące komponentów produkowanych w UE.

Brak uwzględnienia sektora tekstylnego

Pominięcie sektora tekstylnego w debacie jest znamienne, ponieważ stanowi on kluczowy filar lokalnej gospodarki w wielu europejskich regionach – Portugalia i Turcja są przykładami ośrodków tekstylnych z perspektywami wzrostu.

Według raportu przeglądowego Euratex (2024) sektor ten generuje roczny obrót w wysokości ponad 170 miliardów euro i odpowiada za eksport o wartości 64 miliardów euro do krajów spoza UE. Zatrudniając ponad 1,3 miliona pracowników (głównie w MŚP), przemysł tekstylny jest jedną z najbardziej pracochłonnych gałęzi przemysłu w Europie.

Podobnie jak w sektorze motoryzacyjnym, Chiny kontrolują cały łańcuch dostaw w branży tekstylnej, od produkcji surowców, takich jak jedwab i kaszmir, po produkcję i przejmowanie zachodnich marek modowych.

Decyzja o potraktowaniu sektora tekstylnego po macoszemu wpisuje się w politykę prowadzoną w ubiegłym roku. Kluczowe regulacje, takie jak dyrektywa w sprawie sprawozdawczości przedsiębiorstw w zakresie zrównoważonego rozwoju (CSRD) oraz dyrektywa w sprawie należytej staranności przedsiębiorstw w zakresie zrównoważonego rozwoju (CSDDD), zostały wówczas osłabione poprzez tak zwane „rozporządzenie omnibus”, które łagodzi zobowiązania dla firm modowych pod pretekstem zmniejszenia „złożoności administracyjnej”.

Ustawa IAA musi jeszcze zostać zatwierdzona przez Parlament Europejski. W międzyczasie sektor tekstylny intensywnie lobbuje, aby zostać uznanym za „sektor strategiczny”.

Ten artykuł został przetłumaczony na język polski przy użyciu narzędzia AI.

FashionUnited wykorzystuje technologię językową opartą na sztucznej inteligencji, aby zapewnić szerszy dostęp do wiadomości i informacji dla profesjonalistów z branży mody na całym świecie. Chociaż staramy się zapewnić dokładność, tłumaczenia AI są stale udoskonalane i mogą nie być jeszcze całkowicie bezbłędne. W przypadku uwag lub pytań dotyczących tego procesu, prosimy o kontakt pod adresem info@fashionunited.com.