Moda podbija Design Week: marki zacierają granice między wybiegiem a wnętrzem

Przenikanie się świata mody i wnętrz nie jest niczym nowym. Od koców Hermès, przez ręczniki Missoni, po ceramikę Versace – luksusowe marki od dawna rozszerzają swoją tożsamość poza odzież. Jednak podczas tegorocznego Milan Design Week, odbywającego się równolegle z 64. edycją Salone del Mobile, ta synergia osiągnęła nowy poziom ambicji i widoczności.

Relacja między modą a designem nie jest już tylko dygresją czy sezonowym wydarzeniem. To stały element, wpisany w samą ideę Fuorisalone, od której coraz trudniej go oddzielić. W rezultacie powstał ogólnomiejski program, w którym granice między dyscyplinami niemal całkowicie się zatarły.

Loro Piana

Dom mody Loro Piana zaprezentował w swojej mediolańskiej siedzibie przy via Moscova projekt „Studies, Chapter I: On the Plaid”. Dwadzieścia cztery unikatowe obiekty, zróżnicowane pod względem technik, konstrukcji i wykończeń, wykonano z najszlachetniejszych włókien marki – wikunii, baby cashmere i kaszmiru – a także z lnu i innowacyjnych tkanin. Każdy z nich tworzony był wyłącznie na zamówienie. To przypomnienie, że te same materiały, z których powstają sezonowe kolekcje dzianin, mogą być z równą rzemieślniczą precyzją wykorzystane do tworzenia przedmiotów wyposażenia wnętrz. Produkty były dostępne wyłącznie dla klientów butików marki, co podkreślało ich ekskluzywny charakter.

W ramach Prada Home zaprezentowano limitowaną edycję japońskich naczyń ceramicznych autorstwa Tairy Kuroki z Kioto, Shion Tabaty z Karuizawy, Yuichiego Hirano i Koichiego Ohary z Tokoname. Kuratorem wystawy był Theaster Gates. Prace nawiązują do tradycji Chawan, japońskiej ceremonialnej czarki do herbaty, osadzając tę współpracę w rzemiośle i rytuale w równym stopniu, co w estetyce.

Szersza obecność Prady na Salone na tym się nie kończy. Już po raz piąty odbyło się coroczne sympozjum Prada Frames, którego kuratorem jest Formafantasma. Tegoroczna edycja, zatytułowana „In Sight”, obejmowała wykłady i dyskusje w Santa Maria delle Grazie, analizujące tworzenie obrazu jako siłę kulturową, polityczną i materialną.

Moncler x Corso Como 10

Moncler z kolei postawił na bardziej sensualne doznania. Przy 10 Corso Como fasadę budynku oplata gigantyczna, nadmuchiwana ośmiornica, reinterpretując charakterystyczną dla marki estetykę kurtek puchowych w formie immersyjnego pop-upu, który zaciera granice między modą, instalacją artystyczną a handlem.

U Issey Miyake projektant Satoshi Kondo przekształcił odpady w propozycję architektoniczną. Projekt, zatytułowany The Paper Log: Shell and Core, zrealizowany we współpracy z hiszpańską pracownią Ensamble Studio, wykorzystuje sprasowane rolki papieru pozostałe po produkcji plisowanych ubrań marki. Odnaleziono w nich dwie odrębne możliwości: jedną intymną i pamiątkową, drugą – strukturalną i funkcjonalną. Rezultat jest po części instalacją, po części prototypem i w pełni wpisuje się w wieloletnie przekonanie Miyake, że proces i materiał nigdy nie są przypadkowe.

Bottega Veneta, pod kierownictwem dyrektor kreatywnej Louise Trotter, współpracuje z koreańskim artystą Kwangho Lee przy „Lightful” – instalacji site-specific w butiku marki przy Via Sant'Andrea. Składają się na nią zawieszone, plecione struktury i rzeźby świetlne wykonane ze skórzanych pasków fettucce. Gucci, pod wodzą Demny, zaprezentowało „Memoria” w Chiostri di San Simpliciano – immersyjną wystawę śledzącą 105-letnią historię domu mody poprzez dwanaście gobelinów i instalację ogrodową, która na nowo interpretuje motyw Flory jako trójwymiarowe środowisko. W innych częściach miasta swoje projekty w różnej formie prezentują również Hermès, Jil Sander, Saint Laurent, Balenciaga, J.W. Anderson, Isabel Marant i Chloé.

Na bardziej demokratycznym biegunie spektrum, Zara prezentuje „Calma” – immersyjną instalację w neoklasycystycznym Palazzina Appiani w Parco Sempione. To wyciszające, sensoryczne doświadczenie, pomyślane jako schronienie przed energią tygodnia mody. Z kolei H&M ogłosiło nową współpracę z amerykańską architektką i projektantką Kelly Wearstler, dodając kolejną kolaborację na styku mody i wnętrz do i tak już napiętego kalendarza.

Demokracja designu

Atmosfera na Salone wyraźnie różni się od tej podczas tygodnia mody. Podczas gdy pokazy na wybiegu mają charakter transakcyjny, skupiony na zamówieniach, prasie i komercyjnym impakcie, Fuorisalone jest bardziej swobodne i zrelaksowane, pozbawione modowego dramatyzmu. Na większość wydarzeń wystarczy kod QR, aby wejść. Jak ujął to jeden z dyrektorów kreatywnych luksusowego domu mody: jest bardziej demokratycznie i o wiele przyjemniej.

To właśnie ta otwartość sprawia, że tydzień designu staje się coraz ważniejszym elementem komunikacji marek modowych. Bez celów sprzedażowych i krytycznych recenzji, Milan Design Week stał się przestrzenią, w której domy mody mogą opowiedzieć o swoim sposobie myślenia, a nie tylko o tym, co produkują i sprzedają.