The New Society: od luki w modzie dziecięcej do globalnego modelu hurtowego i planu rozwoju własnej sieci detalicznej

Estefanía Grandío w swojej narracji płynnie łączy produkcję, logistykę, design, dostawców, zespoły i sprzedaż, traktując je jako nierozerwalne elementy jednej całości. Dla niej, założycielki The New Society, jest to naturalne.

W 2018 roku, podczas swojej pierwszej ciąży, mieszkając w Niemczech i pracując w dziale projektowym Hugo Boss, przedsiębiorczyni postanowiła stworzyć markę. Początkowo była to firma z modą dziecięcą, ale dziś funkcjonuje jako międzynarodowa struktura z kolekcją damską, linią dla nastolatków i obecnością w ponad 600 punktach sprzedaży w kanale hurtowym.

We wrześniu otworzą swój pierwszy corner w El Corte Inglés, a już teraz planują otwarcie pierwszego własnego sklepu detalicznego w 2027 roku.

Ścieżka zawodowa Estefaníi odzwierciedla zróżnicowane tempo europejskiego przemysłu mody. Od hiszpańskiego fast fashion po brytyjski luksus, przez duże struktury korporacyjne, gdzie design, sourcing, logistyka, sprzedaż i produkt nieuchronnie się przenikają. W Oysho należała do zespołów zarządzających, które co tydzień analizowały sprzedaż, operacje i strategię handlową. W Hugo Boss kierowała z Niemiec działem kreatywnym damskiej kolekcji luxury leisurewear. Następnie przyszła kolej na Scalpers Woman, Etam i różne projekty jako dyrektor kreatywna, prowadzone równolegle z rozwojem The New Society.

Grandío nie romantyzuje tego etapu, lecz opisuje go jako intensywną szkołę zmysłu biznesowego. Wspomina niekończące się spotkania między działami, ciągłą analizę produktu i kulturę nieustannego kwestionowania, która do dziś wpływa na sposób, w jaki zarządza firmą. „Pozostaje w tobie potrzeba kwestionowania wszystkiego, aby móc się dalej rozwijać. Kiedy myślisz, że wszystko robisz już dobrze, stajesz w miejscu”.

To właśnie podczas przygotowań do macierzyństwa zauważyła konkretną lukę na rynku odzieży dziecięcej. Chętnie odwiedzała sklepy multibrandowe, gdzie czerpała przyjemność z łączenia ubrań różnych marek, by stworzyć pożądany efekt. „Widziałam marki, które świetnie radziły sobie z bluzami, inne z dzianinami, a jeszcze inne z bardziej romantycznymi projektami, ale niewiele z nich proponowało total look” – wyjaśnia. I to właśnie stało się wyzwaniem, które postawiła sobie, tworząc własną markę.

W jej kolekcjach denim, dzianiny, stroje kąpielowe i odzież wierzchnia współistnieją z haftowanymi ubraniami, inspirowanymi starymi obrusami, serwetkami i znalezionymi tkaninami w stylu vintage, które – jak przyznaje – kolekcjonuje „kompulsywnie”. Po „zabawie” z nimi w pracowni projektowej stają się one detalami kolekcji.

Jednak rozmowa nieuchronnie schodzi na temat sprzedaży detalicznej w kanale multibrandowym. Dla Grandío przetrwanie tego kanału dystrybucji jest kluczowe dla niezależnych marek, takich jak jej własna, i tu pojawiają się wyraźne różnice między rynkami. Podczas gdy w Holandii sieć concept store'ów i dziecięcych sklepów multibrandowych pozostaje silna, w Hiszpanii ten kanał niemal nie istnieje z powodu rosnącej dominacji dużych grup wertykalnych, które zdobywają udział w rynku głównie dzięki cenie.

Firma nie rozwijała się poprzez własną sieć detaliczną, w którą planuje wejść w nadchodzącym roku, lecz w oparciu o sieć agentów i dystrybutorów działających na poszczególnych rynkach. Obecnie współpracuje z około 24 agentami obsługującymi linie dziecięce i damskie, a także z dystrybutorami w regionach takich jak Azja czy Kanada. Pomagają oni w utrzymaniu kontaktu z ponad 600 punktami sprzedaży, z którymi marka aktualnie współpracuje, w tym z Le Bon Marché, Galeries Lafayette, Smallable, MyTheresa, Luisa Via Roma czy John Lewis. „Oni rozumieją, jak funkcjonuje każdy kraj, które sklepy mają sens, jaki produkt się sprawdza i jak budować lojalność klientów. Sama nie dałabym rady”.

Ta kontrola operacyjna wydaje się nierozerwalnie związana z osobowością założycielki. „Deleguję, ale nad wszystkim czuwam” – przyznaje ze śmiechem. „Nie potrafię się od tego odciąć”. Wewnętrzna struktura firmy pozostaje stosunkowo niewielka, biorąc pod uwagę międzynarodową skalę jej działalności. Około 20 osób zajmuje się projektowaniem, produkcją, zakupami, logistyką, sprzedażą hurtową, treściami cyfrowymi i e-commerce.

Na rynku hiszpańskim firma od dawna współpracuje z El Corte Inglés w modelu hurtowym, a we wrześniu 2026 roku otworzy swój pierwszy własny corner w tym domu towarowym.

Ewolucja w kierunku odzieży damskiej była, jak wyjaśnia, mniej strategiczna, niż mogłoby się wydawać. To same klientki zaczęły prosić o dorosłe wersje niektórych ubrań, gdy marka koncentrowała się jeszcze na modzie dziecięcej. To, co zaczęło się jako mała kapsuła „mini me”, napędzana trendem na takie same stylizacje dla matek i córek, ostatecznie rozrosło się do rangi niezależnej linii.

Równocześnie segment dla nastolatków stał się najszybciej rozwijającą się kategorią, pełniąc rolę pomostu między dzieciństwem a dorosłością i wzmacniając ciągłość relacji z klientem w ekosystemie The New Society.

Relacja The New Society ze zrównoważonym rozwojem wynika ze sposobu postrzegania produktu. Znaczna część wizerunku marki opiera się na naturalnych tkaninach, rzemieślniczych technikach i ubraniach zaprojektowanych z myślą o trwałości i codziennym użytkowaniu. Firma produkuje głównie w Portugalii, współpracuje z europejskimi dostawcami i priorytetowo traktuje materiały organiczne, pochodzące z recyklingu lub naturalne.

Ten artykuł został przetłumaczony na język polski przy użyciu narzędzia AI.

FashionUnited wykorzystuje technologię językową opartą na sztucznej inteligencji, aby zapewnić szerszy dostęp do wiadomości i informacji dla profesjonalistów z branży mody na całym świecie. Chociaż staramy się zapewnić dokładność, tłumaczenia AI są stale udoskonalane i mogą nie być jeszcze całkowicie bezbłędne. W przypadku uwag lub pytań dotyczących tego procesu, prosimy o kontakt pod adresem info@fashionunited.com.